شامورتي بازی ما ایرانیها

شنبه ۲۱مهر ۱۳۸۶

تقریباً همه ساله و یک هفته قبل از بازی استقلال و پرسپولیس شاهد برگزاری میهمانی شام برای دو تیم در یکی از هتلهای مجلل تهران هستیم. بازیکنان دو تیم عکسهایی می گیرند که آدم حظ می کند. دستها دور گردن بازیکنان حریف حلقه شده و نیش همه هم موقع عکس گرفتن تا بناگوش باز است. همه چیز ظاهرا خوب است و در مصاحبه ها نیز همه حرف از برادری می زنند اما امان از رفتار همین بازیکنان و مربیان هنگام بازی.    فکر می کنم سال ۱۳۸۲ بود که همین میهمانی شام با حضور علی پروین و ناصر ابراهیمی (مربیان وقت پرسپولیس) انجام شد و در روز بازی، ناصر ابراهیمی بعد از زدن گل توسط بازیکنان تیمش مانند بچه های ده ساله جلوی تماشاگران بالا و پایین می پرید و آخر بازی هم آنچنان دعوایی بین همه بازیکنان در گرفت که دوربین تلویزیونی رو از صحنه درگیری برگرداند و داور کره ای به جای دادن کارت قرمز، هاج و واج در گوشه ای تنها ایستاد و به درگیری بازیکنان نگاه کرد.    تا حالا نشنیده ام که مثلا تیمهای رئال مادرید و بارسلونا و یا دو تیم منچستر و لیورپول قبل از بازی با هم شام بخورند یا بگویند برادر هم هستیم. برای هم کری می خوانند و موقع بازی هم تیمشان را تشویق می کنند و بعد هم نقد. روز بازی هم وسط زمین دعوا نمی کنند. اگر هم بخواهند دعوا کنند حداقل روز قبلش با هم شام نمی خورند و عکسهای یادگاری نمی گیرند.   راستی چقدر رفتار درونی و بیرونی ما ایرانیها با هم فرق می کند.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: