مير حسين موسوي يا طناب غير همجنس

 

پنج شنبه21 خرداد 1388

صرف نظر از شخصيت، سابقه و برنامه هاي كانديداهاي اين دوره، چيزي كه در اين انتخابات نمود دارد اين است كه طرفداران مير حسين موسوي، كروبي و رضايي بيشتر به فكر راي نياوردن احمدي نژاد هستند تا راي آوردن خودشان و اين را خود مير حسين موسوي نيز در مناظره ها بيان كرده كه براي جلوگيري از ادامه وضعيت خطرناك كشور به ميدان آمده است.

بسياري از طرفداران مير حسين نيز تنها همين هدف را دارند و دليل اصلي آنها براي طرفداري از وي و عدم طرفداري از كروبي يا رضايي نيز احتمال راي آوري بيشتر وي است.

به اين ترتيب، دراين زنجيره طرفداران سبز مير حسين ، معجوني از افراد متفاوتي ديده مي شود كه هيچ سنخيتي با هم ندارند و از آن مهمتر اين كه اساسا مير حسين نيز هيچ سنخيتي با آنها ندارد. دختران و پسراني كه چندان حجابشان را رعايت نمي كنند چه سنخيتي با مير حسين دارند؟. نشانه عدم سنخيت هم اين كه سايت قلم نيوز عكس دختران كم حجاب طرفدار مير حسين را در سايت نگذاشته و در همه گزارشهاي تصويري از گردهماييها، اين گونه عكسها را حذف كرده در حالي كه در سايتهاي ديگر به راحتي قابل دسترسند.

اين موضوع در خيل احزاب و گروههاي طرفدار مير حسين نيز ديده مي شود. مثلا حزب مشاركت با آن اصلاح طلبان جدي مانند صفايي فراهاني و محمدرضا خاتمي و … يا حزب كارگزاران با آن ديدگاههاي اقتصادي و يا ملي مذهبي ها با آن افكار آزاد. اينها از نظر افكار و سابقه و رفتار، هيچ كدامشان كوچكترين شباهتي به مير حسين ندارند و تنها به خاطر حذف احمدي نژاد حاضر شده اند به كانديدايي مير حسين تن دهند.

موضوع اين جاست كه همه مير حسين را روشن فكر و اصلاح طلب مي پندارند و اين شائبه به علت حمايت رسمي احزابي مانند كارگزاران و مشاركت ايجاد شده است در حالي كه يك سوء تفاهم بزرگ بيشتر نيست.

موسوي هيچ گاه نگفته كه اصلاح طلب است. هيچ گاه هم حرف اصلاح چيزي را نزده بجز حرفهاي كلي اصلاح سياستهاي چهار سال اخير. او خود متهم به دوري از مسائل روز به خاطر بيست سال دوري از مسئوليتهاي اجراييست اما در فرصت نطق اول خود در تلويزيون چند مثال از دوره جنگ زد، دو سه مثال از دوره امير كبير و يك مثال هم از دوره شاه عباس و دريغ از يك حرف و فكر و انديشه امروزي. بقيه نطقش هم تكرار احساساتي انتقادهاي مردم از احمدي نژاد بود در حالي كه وي مي بايست و مي توانست به صورت خيلي علمي و معقولانه سياستهاي احمدي نژاد را به چالش جدي بكشد اما نتوانست.

در مناظره با احمدي نژاد هم با آن همه آتو از سياستهاي اقتصادي و اجرايي احمدي نژاد نتواست حتي يكي از آنها را به خوبي بيان كند وبه كرسي بنشاند حالا چنين كسي چگونه مي تواند يك رفرم مورد انتظار آن دختران و پسراني را كه جزو نهضت سبز شده اند را جلو ببرد.

اساسا تيم اقتصادي كه وي دور خود در ستاد جمع كرده مانند دكتر فرشاد مومني هم كاملا از تيپ و افكار تيم اقتصادي و سياستهاي اقتصادي احمدي نژاد هستند و كوچكترين اثري از اعضاي مشاركت يا ملي مذهبي ها يا اقتصاددانان روشن فكري مانند فريبرز رييس دانا يا امثال وي نيست. براي همين هم كساني مانند محمدرضا خاتمي در سكوت مطلق خبري هستند چون اصلا مير حسين در بازي به آنها سهم نداده و نخواهدداد چون اصلا به افكار آنها معتقد نيست. در بعد فرهنگي نيز همين طور.

لازم به ذكر است كه روشن فكر ترين آدمهاي كارگزاران مانند كرباسچي و محمد علي نجفي عليرغم حمايت رسمي حزبشان از مير حسين به كاروان كروبي پيوستند و يا آدمهايي مانند عباس عبدي و مهاجراني و جميله كديور نيز همين طور.

خلاصه اين كه طرفداران فعلي مير حسين موسوي تنها براي حذف احمدي نژاد به يك طناب غير همجنس با خود آويزان شده اند كه اصلا نمي دانند وي در صورت پيروزي آنها را به كجا خواهد برد. و اين موضوع كاملا خطرناك است. اين كه مير حسين در دوره جنگ يعني بيست سال پيش چه كار كرده موضوع چندان اثر گذاري نيست چون اين سوال براي هر چهار كانديدا مشترك است و در آن دوره بيشتر مردم انقلابي بودند با افكار مخصوص آن. اما اين مهم است كه مير حسين زماني كه عصباني مي شود به مجري مي گويد من يك انقلابي ام و بايد حرف بزنم. و يا اين كه هنگام صحبت با محسن رضايي در باره اصل 44 (خصوصي سازي) مي گويد اجازه بدهيد قسمتي از فرمان هشت ماده اي امام را بخوانم.

فكر مي كنم در مناظره ها بيشترين ضربه را محسن رضايي به او زد كه نشان داد وي قلبا هنوز هم به اقتصاد دولتي معتقد است و اين كه مي گويد آن سياستها براي زمان جنگ بوده تنها با زبان است.

من فكر مي كنم بهترين حرف را در اين مورد محمد علي ابطحي – معاون رييس جمهوري در زمان خاتمي – زده كه گفته مير حسين مانند يك هندوانه در بسته است كه كسي نمي داند از داخل آن چه چيزي در مي آيد.